استودیو ساناز رییسی
عکس

عکس

مشکلات بسیار مرسومی در عکاسی هستند که به راحتی تمام لذت این کار را از بین می برند. عکاسی به عنوان یکی از علمی ترین سرگرمی های بشر، می تواند در مواقعی بسیار گیج کننده باشد. فرقی نمی کند تازه کار باشید یا باتجربه در هر حال احتمال اینکه با یک سری از مشکلات به طور دائم درگیر باشید زیاد است که البته جای نگرانی نیست چرا که استودیو ساناز رییسی را کنار خود دارید و در صورت نیاز به راهنمایی می توانید با اساتید ما تماس بگیرید.

البته در این مطلب تعدادی از متداول ترین مشکلات عکاسی را گردآوری کرده و راه حل هایی برای رفع آنها ارائه می کنیم تا بتوانید به بهترین نتیجه ممکن برسید. این موارد شامل توضیحات نحوه استفاده از دوربین، تعریف و توضیح مفاهیم و دیگر نکات کاربردی خواهد بود.

مشکل رنگ و نور عکاسی غروب

مسئله این است که حالت توازن سفیدی خودکار در دوربین های دیجیتال تلاش می کند هرگونه جابجایی در دمای رنگ را از بین ببرد تا عکس نهایی را طبیعی تر جلوه کند. در نتیجه انتخاب گزینه AWB نورهای نارنجی و قرمز آسمان در زمان طلوع یا غروب را تا حد زیادی از بین می برد و رنگ های خنثی را به وجود می آورد.

راهکار این مشکل هم انتخاب صحیح حالت توازن سفیدی است. گزینه های نور روز (دیلایت) یا نور خورشید (سانلایت) معمولاً نتیجه خوبی دارند ولی بهترین راه برای برجسته کردن رنگ طلایی، انتخاب حالت ابری (Cloudy) است. حتی می توانید از طریق تنظیمات، رنگ های طیف نارنجی را تقویت کنید.

عکس

هاله زرد رنگ در عکاسی داخل اتاق

این وضعیت معمولاً به خاطر مشکل در توازن سفیدی به وجود می آید. حالت توازن سفیدی خودکار در دوربین های DSLR در شرایط مختلف محیط خارجی مانند آفتاب شدید، آسمان ابری یا سایه-روشن عملکرد خوبی دارند اما دمای رنگ در محیط داخلی معمولاً خارج از محدوده پوشش آنها قرار دارد. نتیجه این است که هاله زرد رنگی روی عکس های محیط داخلی شما ایجاد می شود.

ساده ترین راه برای حل این مشکل، تغییر حالت توازن سفیدی دوربین از خودکار به تنگستن (یا Incandescent در بعضی دوربین ها) برای عکاسی زیر نور داخلی زرد، یا استفاده از حالت فلورسنت برای عکاسی زیر نور داخلی سفید است.

اگر سیستم نورپردازی داخلی حالت ترکیبی دارد، مثلاً زمانی که نور روز از پنجره وارد محیط شده و همزمان لامپ ها هم روشن هستند، کار سخت تر می شود. به همین دلیل اگر فرصت دارید، حالت های مختلف توازن سفیدی را امتحان کنید، در غیر این صورت حتماً باید فرمت عکس خام (RAW) را به کار بگیرید. همان طور که گفتیم برخلاف فایل های JPEG، به سادگی می توان دمای رنگ فایل های خام را در زمان ویرایش نهایی تغییر داد.

عکس

تصاویرJPG-RAW

اگر بخواهیم ساده بگوییم، تصاویر JPEG به منزله عکس های چاپ شده هستند و فایل های RAW هم نقش نگاتیو را ایفا می کنند. تمام دوربین ها مقداری تنظیمات و تغییرات را روی فایل JPEG پیاده کرده و سایزش را هم تا حد زیادی کاهش می دهند.

فایل خام یا RAW به شما اجازه می دهد تمامی تنظیمات نهایی عکس را در دست خود بگیرید، از جمله میزان نوردهی (اکسپوژر)، توازن سفیدی (وایت بالانس)، حالت رنگی، اشباع، کنتراست، شارپنس و مانند اینها. کار کردن با فایل خام وقتگیر است و به ابزارهای خاصی مانند ادوبی لایتروم نیاز دارد، ولی نتیجه کار به مراتب بهتر خواهد شد.

عوامل کثیف شدن سنسور

ذرات ریز گرد و غبار می توانند روی سنسور بنشینند و لکه هایی را روی تصویر نهایی به وجود بیاورند. به همین دلیل عکاسانی که از دوربین های DSLR یا بدون آینه استفاده می کنند نسبت به تعویض لنز وسواس دارند. با این حال برای عکاسی حرفه ای در شرایط مختلف چاره ای جز تعویض لنز ندارید.

تعویض لنز معمولاً مشکلی را پیش نمی آورد اما باید چند نکته را رعایت کنید. اول از همه حتماً دوربین را خاموش کنید تا بار الکتریکی ساکن روی سنسور از بین برود. این بار الکتریکی باعث جذب گرد و غبار خواهد شد. بهتر است لنز را در محل پاکیزه و با هوای ساکن تعویض کنید یا اگر در محیط نامناسبی هستید، اطراف خود را بپوشانید.

لنز ثانویه را از قبل آماده کنید تا پس از بیرون آوردن لنز اول، اجزای درونی دوربین به مدت طولانی در معرض محیط بیرون قرار نگیرند. نهایتاً اینکه دوربین را رو به پایین نگه دارید تا خطر سقوط احتمالی اجسام به درون آن از بین برود.

فیلتر اسکای لایت چیست؟

فیلترهای اسکای لایت دو وظیفه اصلی را بر عهده دارند. اولی کاهش هاله آبی و سردیست که روی عکس ها ایجاد می شود، به ویژه زمانی که زیر آسمان آبی اقدام به ثبت تصویر می کنید. البته دوربین های مدرن با قابلیت های پیشرفته توازن سفیدی معمولاً می توانند این مشکل را حل کنند و نیازی به استفاده از فیلتر نیست.

با این حال فیلتر اسکای لایت کاربرد دیگری هم دارد، و آن هم محافظت از لنز در برابر خراش و پاشش مایعات است. اگر دوربین خود را در استودیو مستقر کرده اید که هیچ، وگرنه بهتر است از فیلترهای ارزان قیمت برای حفاظت از لنزهایتان استفاده کنید. هرچه باشد تعویض فیلتر از تعویض لنز بهتر است.

علت تار شدن عکس ها در زوم بالا

در فواصل کانونی بالا لرزش دوربین مشکلات زیادی را ایجاد می کند. ساده ترین راه برای بی اثر کردن لرزش، افزایش سرعت شاتر است، حتی اگر به این خاطر مجبور شوید حساسیت (ISO) را افزایش دهید.

اگر به دنبال یک قاعده ساده برای انتخاب درست پارامترها هستید، همیشه سرعت شاتر را سریع تر از فاصله کانونی قرار دهید. به عنوان مثال اگر با لنز معادل 200 میلیمتری عکس می گیرید، سرعت شاتر نباید کمتر از 1/250 ثانیه باشد. البته این موضوع به عوامل متعددی از جمله ضریب اف و نوع لنز هم بستگی دارد و باید بر اساس تجربه، مقدار مناسب را به دست آورید.

فناوری های تثبیت تصویر یا اصطلاحاً لرزشگیر بهترین راهکار برای کاهش لرزش دوربین هستند. با استفاده از لرزشگیر 4 مرحله ای می توانید حتی با لنزهای 400 میلیمتری و سرعت شاتر 1/30 ثانیه هم عکس های واضح و شفافی را ثبت کنید.

چرا عکس هایی که با فلاش می گیرم تاریک هستند؟

محتمل ترین دلیل ثبت عکس های تاریک با فلاش، این است که سوژه ها بسیار دور از شما قرار گرفته اند. فلاش بُرد محدودی دارد و فلاش های داخلی دوربین بسیار ضعیف تر از مدل های اکسترنال هستند. همچنین زمان عکاسی با فلاش، دوربین به شکل خودکار پارامترهایی نظیر سرعت شاتر و اپرچر را تنظیم می کند. شاید بتوانید با تغییر این تنظیمات، تصویر روشن تری را با استفاده از فلاش داخلی دوربین به دست آورید.

اگر تصاویر بیش از حد تاریک یا روشن باشند، چه کنیم؟

در این وضعیت قابلیت جبران نوردهی دوربین به کمکتان خواهد آمد. با فشردن دکمه های -/+ و حرکت دادن چرخنده مربوطه روی دوربین، می توانید نورسنجی اشتباه را جبران کنید.

درجه بندی مقدار نوردهی (اکسپوژر) در دوربین که با عنوان استاپ از آنها یاد می شود، روی منظره یاب و نمایشگر LCD مشخص است و می توانید نتیجه کار را به خوبی ببینید. نشانگر وسط این مقیاس، نوردهی صحیح (بر اساس نورسنجی خودکار) را نشان می دهد.

زمانی که به سمت + این مقیاس حرکت کنید، تصویر روشن تر می شود و جهت عکس هم تصویر تاریک تری را به همراه خواهد داشت. اگر از منظره یاب اپتیکال استفاده می کنید، تغییرات را نمی بینید و برای آگاهی از وضعیت کادر باید نمایشگر را به کار بگیرید. البته مقدار جبران نوردهی به عوامل مختلفی بستگی دارد، مثلاً تُن رنگ سوژه، نوع نور محیط و روش سنجش دوربین.

پرتره های بهتر درروزهای آفتابی

نور شدید خورشید، دشمن تصاویر پرتره است چون روشنایی بیش از اندازه ای را ایجاد می کند. زمانی که خورشید پایین بیاید، چشم ها در هم کشیده می شوند و زمانی که خورشید بالای سر باشد، سایه های عمیقی روی چهره ایجاد می شود و چشم ها به حفره های سیاهی بدل می گردند.

اولین قدم این است که سوژه پشت به آفتاب قرار بگیرد تا چهره در حالت طبیعی باشد، سپس باید از فلاش تکمیلی (fill) برای حذف سایه ها کمک بگیرید. زمانی که از فلاش اکسترنال و روش نورسنجی TTL استفاده کنید، اکثر دوربین ها می توانند توازن خوبی را بین نور محیطی و سایه ها ایجاد کنند و نتیجه طبیعی را تولید نمایند.

از سیستم نورسنجی دوربین به عنوان راهنما کمک بگیرید ولی سرعت شاتر را از حداکثر سرعت فلاش (معمولاً 1/200 ثانیه) بالاتر نبرید. سیستم TTL فلاش باید فعال باشد تا فلاش تکمیلی بتواند نور کافی را به صحنه بتاباند. البته جبران نور مثبت یا منفی هم گاهی اوقات لازم است. نهایتاً اگر می خواهید همه چیز را کنترل کنید، شدت فلاش را به شکل دستی تنظیم نموده تا به نتیجه مطلوب برسید.

انتخاب دیگر برای تکمیل نور محیط، استفاده از فلاش اکسترنال (جدا از دوربین) است که در ارتفاع مناسب و سمت مخالف سوژه قرار گیرد. برای استفاده از این نوع فلاش باید از کابل های اضافه یا ارتباط بیسیم کمک بگیرید.

استودیو عکاسی ساناز رییسی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

فهرست